Hoe gebruik je kanna?

Snuiven, roken of thee

Traditioneel wordt de kanna plant eerst gefermenteerd en gedroogd voordat ze gekauwd of gerookt wordt. Tegenwoordig is al bewerkte kanna te koop als poeder, tinctuur of als onderdeel van kruidenmixen en thee. Ook extracten en isolaties van specifieke alkaloïden uit Sceletium tortuosum zijn beschikbaar. Het is zelfs mogelijk om kanna zaden te kopen en je eigen planten te kweken.

Snuiven

De poederversie van kanna kan worden gesnoven. 20 mg is al genoeg voor een merkbaar effect. Meestal wordt 50-150 mg aangeraden. Het is ook mogelijk om gedurende de dag kleine porties te nemen.

Sommige mensen merken weinig effect na een eerste snuif, of slechts een ‘algemene onrust’. Dit kan bij de volgende dosis veranderen. Dit verschijnsel wordt ‘priming’ genoemd: als je kanna een aantal dagen achter elkaar neemt, bouwt het effect op.

Als kanna wordt gesnoven, merk je het effect al binnen een paar minuten. Deze methode geeft het meest euforische effect. Het verdovende effect is gemiddeld. De effecten duren ongeveer een uur, maximaal twee, en zwakken dan langzaam af. De staat van euforie verandert dan in kalmte.

Het probleem met snuiven is dat het de neusvleugels en het neusslijmvlies beschadigt, vooral bij herhaaldelijk gebruik.

kanna_tortuosumKanna roken

Bij het roken van kanna ligt de aanbevolen hoeveelheid tussen de 50 mg en 500 mg maximaal. Een dosering van 100-250 mg wordt als gemiddeld beschouwd. Net als bij het snuiven merk je snel effect. De piek wordt na 30-60 minuten bereikt en de uren daarna neemt de werking snel weer af. Bij het roken geeft kanna vaak een meer stoned of ‘trippy’ effect. De euforische en verdovende werking zijn minder nadrukkelijk aanwezig.

Vroeger werd kanna in een kruidenmix met andere psychoactieve planten gerookt, zoals cannabis sativa en mogelijk ook wild dagga (Leonotus leonurus). Dit verklaart de zogenaamde ‘hallucinogene’ effecten van Sceletium tortuosum. Kanna versterkt het effect van zowel cannabis als alcohol, wat betekent dat je bij een combinatie met kanna minder van deze middelen nodig hebt.

Kanna combineert ook goed met andere rookbare kruiden zoals damiana, blauwe lotusbloemen, wild dagga, tongkat ali en ginseng. Naast roken kun je ook thee van deze kruiden zetten.

Sublinguaal gebruik van kanna

Met sublingual gebruik van kanna wordt bedoeld dat de kanna langere tijd onder de tong wordt gehouden, totdat de alkaloïden door het lichaam zijn geabsorbeerd. Kanna leent zich hier goed voor. 50-150 mg veroorzaakt een mild effect en 200-400 mg wordt als gemiddeld beschouwd. Je kunt experimenteren met doseringen tot 1 gram. De effecten houden twee uur aan en zwakken daarna snel af.

Kanna kauwen

De oorspronkelijke bewoners van ‘Kannaland’ kauwden voor langere tijd op het gefermenteerde en verpoederde plantmateriaal. Na een poosje spuugden ze het uit, om het ritueel later op de dag te herhalen.

Als moderne variatie hierop kun je kanna in een stukje kauwgum vouwen. Hierbij gelden dezelfde doseringen als bij de sublinguale methode: 50-150 mg voor een mild effect en 200-400 mg voor een gemiddeld effect.

Kanna thee

Als thee is kanna minder doeltreffend: je hebt dus meer nodig om hetzelfde effect te bereiken. Voor een kopje thee wordt een dosis tussen de 200-500 mg aangeraden om te beginnen. Je kunt experimenteren met doseringen tot 2 gram. Let wel op: hele sterke doses kunnen tot misselijkheid en overgeven leiden. Ook kunnen er visuele vertekeningen en duizeligheid optreden.

Bij het maken van kanna thee wordt vaak honing toegevoegd om de smaak te verbeteren. Oraal moet kanna altijd op een lege maag worden genomen om goed te werken. De effecten zijn minder euforisch en meer kalmerend, pijnstillend en verdovend. Het kan langer duren voordat de kanna begint te werken (soms wel 1,5 uur). Over het algemeen houdt het effect ook langer aan: tot wel 4-5 uur na inname.

kanna_expansum

Extracten en isolaties uit kanna

Naast normaal kannapoeder en plantmateriaal, is Sceletium tortuosum ook beschikbaar als extract. De alkaloïden (actieve ingrediënten) zijn dan uit het plantmateriaal geëxtraheerd met ethanol. Een 10x extract is tien keer sterker dan de originele plant. In een extract zit minder plantmateriaal, wat het eindproduct efficiënter maakt.

Het is ook mogelijk één of meerdere alkaloïden te isoleren. Kanna bevat een heel scala aan alkaloïden. Mesembrine, mesembrenone en mesembrenol zijn hiervan de belangrijkste. Al deze alkaloïden hebben hun eigen unieke effect.

Mesembrine, één van de belangrijkste alkaloïden, is een serotonine heropname remmer (SRI) en een zwakke remmer van het fosfodiësterase enzyme. Het is het belangrijkste ingrediënt in het UC en UC2 extract. Mesembrine is verantwoordelijk voor het kalmerende effect van kanna.

Het kanna UC extract bevat daarnaast mesembrenone. Het stimulerende effect van kanna ontbreekt in het UC extract. Daarvoor in de plaats geeft het een gemoedelijk, ontspannen en stressverminderend effect. Let wel op dat je niet te veel neemt, want dat kan misselijkheid veroorzaken. Dit extract werkt gesnoven het best. Het effect komt snel op en is intens, maar houdt meestal niet lang aan.

Het UC2 extract bevat naast mesembrine, mesembrenone en delta-7-mesembrenone. In tegenstelling tot het UC extract, kun je UC2 beter met voedsel of drinken mengen. Het duurt langer voordat het effect opkomt, maar het extract blijft ook langer doorwerken.

Het UB40 extract is speciaal ontwikkeld om te verdampen in een vaporizer. Het is grover dan andere kanna extracten maar bevat een hoge concentratie mesembrine voor een sterke, ontspannende buzz, vergelijkbaar met UC2 extract.

Het ET2 extract wordt alleen aangeraden aan de ervaren kanna-gebruiker. Het bevat een hogere concentratie mesembrine en is daarom zeer krachtig. Het is het meest geschikt als snuifmiddel en heeft een snelwerkend, euforisch effect.

Kanna tinctuur

Een tinctuur is een vloeibare versie van kanna, waarbij een extract van het plantmateriaal is opgelost in alcohol. Een tinctuur kun je makkelijk op de tong druppelen en doorslikken, bijvoorbeeld met een beetje water. Omdat het minder plantmateriaal bevat is een tinctuur makkelijker te verteren dan gewoon kannapoeder. Bij hogere doseringen vinden sommige mensen kanna zwaar op de maag. Een tinctuur kan dit voorkomen.

Waarschuwing

Sceletium tortuosum is een serotonine heropname remmer (SRI). Het mag daarom niet worden gecombineerd met andere (selectieve) serotonine heropname remmers of mono-amide oxidase remmers (MAOi’s). (S)SRI’s komen voor in voorgeschreven antidepressiva, zoals Seroxat, Prozac, Cipramil, Fevarin en Zoloft. MAOi’s zitten in sommige antidepressiva en ook in planten zoals Syrische wijnruit (Peganum harmala), Banisteriopsis Caapi, Passiebloem (Passiflora incarnata) en Yohimbe.

Er bestaan elkaar tegensprekende verhalen over de combinatie van kanna en MDMA (XTC). Over het algemeen moet je MDMA niet in combinatie met een SRI gebruiken om het Serotonine Syndroom te voorkomen. MDMA zorgt er namelijk voor dat een grote hoeveelheid serotonine in de synapsen tussen de hersencellen vrijkomt. Kanna blokkeert de heropname van serotonine. De combinatie zou dus tot een overdosis serotonine kunnen leiden. Symptomen daarvan zijn oververhitting (hyperthermia): zweten, verhoogde hartslag, rillerigheid, verwijde pupillen, snelle ademhaling en mogelijk koorts, verwarring en orgaanfalen. Het Serotonine Syndroom is een serieuze aandoening en kan fataal zijn.

Lees meer over de (bij-)werkingen van kanna.